Blijopreis

Vandaag gaat onze méga studiereis (150 deelnemers) naar de Azoren van start. Zes bussen staan buiten klaar op de luchthaven van Sao Miguel. Bus 5 (groep Azalia) is mijn bus.

Na de late aankomst rijden we naar Hotel Sao Miguel Park. Snel voorstellen aan je kamergenoot en vervolgens heel snel ons bedje in, want de volgende dag moeten we alweer vroeg uit de veren.


Dag 2
Na het uitstekende ontbijt maken we ons klaar om verder te gaan. We hebben een bus tot onze beschikking en zullen hiermee het eiland Sao Miguel bezichtigen. Via de kustweg rijden we langs allemaal kleine dorpjes. We bezoeken o.a Lagoa das Furnas., dit is het op één na grootste kratermeer van Sao Miguel is 2025 m lang, 1600 m breed en op het diepste punt circa 12 m diep. Aan de west oever staat de kapel Nossa Senhora das Vitórias, die in 1884 in opdracht van José de Canto werd gebouwd.

Aan de andere kant van het meer bevinden zich diverse zwavel- en warmwaterbronnen, die temperaturen tot 61,5 graden bereiken. We zien hier in de grond gegraven gaten, die tegenwoordig zijn verstevigd met cement. In de gaten worden grote pannen geplaatst met daarin vlees, groente en aardappelen. Hier bovenop wordt een houten deksel geplaatst en vervolgens gaat er nog een hoopje aarde overheen. Na ongeveer 5-6 uur stoven wordt de pan weer omhoog gehaald. Deze lokale stoofschotel heet, Cozido das Furnas. Dit krijgen we opgediend in het dichtbij gelegen restaurant en smaakt heel bijzonder. De zwavellucht komt je af en toe nog tegemoet.

Furnas Vally is een enorme krater en heeft een fantastische kleurenpracht aan bloemen die we hier zien. In het plaatsje Caldeiras zien we veel geisers in de grond waar kokend water en modder uit spuit. De mensen wonen hier fantastisch, maar leven de hele dag in zwavellucht.

Het eiland is écht fantastisch groen. Waar je ook om je heen kijkt, je ziet altijd weer iets moois. Kraters, bergen, meren, vergezichten over zee, leuke dorpjes met witte huisjes met oranje daken. We komen ogen te kort. Ik vind het hier soms zelf een beetje jungleachtig aan doen.'s Middags na de uitgebreide lunch bezoeken we Picco de Ferro, een groot meer met een fantastisch uitzicht.

Voordat we doorrijden naar de luchthaven brengen we een bezoek aan de enige theeplantage van Europa. Theeplantages in Azië heb ik vaak gezien, maar in Europa is toch wel heel bijzonder. Uiteraard moet er na de rondleiding nog wel wat thee ingekocht worden voor thuis.

Aan het eind van de middag zijn we behoorlijk verreist en is het heerlijk dat we 20 minuutjes in het gras kunnen liggen bij de zee met een geweldig uitzicht.

Aan het eind van de middag hebben we een vlucht met SATA van Sao Miguel naar een het ander eiland Terceira. Ook hier staat weer keurig een bus voor ons klaar die ons naar hotel Do Caracol in Angra do Heroísmo brengt. Tijdens de rit naar het hotel zien we al dat dit toch weer een ander eiland is, maar daarover later meer. We hebben weer een prachtige kamer met zijzeezicht waar we de komende 2 nachten zullen verblijven.

Na een heerlijke douche worden we naar een lokaal restaurant gebracht waar we heerlijk eten krijgen. Aan niets ontbreekt het hier. Bij iedere maaltijd wordt er zalig brood en kaas geserveerd en ook de wijn smaakt voortreffelijk.

Het is de bedoeling dat we na het diner nog een speurtocht gaan doen, maar het programma loopt zo uit dat er besloten wordt terug te gaan naar het hotel. Menigeen is hier absoluut niet om getreurd, want de vorige nacht hebben we een korte nacht gehad en vervolgens de gehele dag weer veel indrukken opgedaan plus een vlucht naar een ander eiland.

Dag 3
Na een goede nachtrust en een heerlijk ontbijt gaan we Terceira ontdekken. We gaan eerst met de bus naar Monte Brasil. Dit is een natuurreservaat waarvan je een prachtig uitzicht hebt over Angra do Heroísmo. Je kunt hier heerlijk wandelen op de top en rond de krater. Helaas stond er heel veel wind tijdens ons verblijf op de top en begon het te regenen waardoor het uitzicht een stuk minder mooi was.

De hoofdstad Angra do Heroísmois (in de volksmond Angra, spreek uit: Ankara) de tweede helft van de 15e eeuw gesticht. Dankzij de gunstige ligging aan een natuurlijke baai aan de zuidkust van Terceira groeide de stad uit tot een belangrijke handelscentrum. Eeuwenlang heeft de stad een strategische rol gespeeld als tussenstop op de zee routes tussen Europa, Amerika en Afrika. Vele monumentale kerken en versierde huizen die na de aardbeving in 1980 werden vernietigd, zijn weer hersteld in de oorspronkelijke renaissancestijl. In 1983 werd de stad op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

We krijgen een klein uurtje om het stadje een te verkennen. Hier ontdekken we al snel dat de Azoren niet duur zijn. Ook hier voor een kopje koffie nog geen Euro en voor een 1 L water € 0.80.

De bedoeling is om vandaag dolfijnen te gaan spotten, maar het weer laat ons de hele morgen al een beetje in de steek. De hele ochtend wordt er contact gehouden met de haven en uiteindelijk als we aankomen bij Marina of Angra (haven) breekt de zon door en wordt er besloten dat we de zee op gaan. Ik zit in de “snelle”boot (hoe langzaam kun je in een Zodiak?) en wij hebben het zo ontzettend naar onze zin aan boord. We varen (vliegen) over enorme golven en hebben fantastisch uitzicht over de kust van het eiland en de rotsen in zee. Ondanks dat we geen dolfijnen zien is het toch een hele belevenis. We varen uiteindelijk de haven van Praia da Vitoria binnen waar we van onze gids nog even een paar rondjes van de zaak krijgen.

Als we van de boot stappen staan we wat onwennig op de benen, maar dat is al snel over. We lopen naar het lokale restaurant dat gelegen is in een klein straatje bij de haven. Hier krijgen weer een geweldige lunch (vis/aardappel room stoofpot met brood/kaas en wijn) aangeboden met live muziek.

Na de lunch vervolgen we onze tour met prachtige uitzichten. We maken een stop bij Algor do Carvao. Dit natuurreservaat heeft 100 meter diepe grotten met stalagtieten, stalagmieten en een binnenmeer. De grot ligt op circa 550m boven de zeespiegel en is circa 2000 jaar geleden na een heftige vulkaanuitbarsting ontstaan. Met een trap kunnen we door de vochtige grotten helemaal naar beneden lopen naar het meer. Beneden aangekomen moeten we natuurlijk ook weer omhoog maar dat valt gelukkig allemaal mee.

Na het grottenbezoek rijden we door naar het wijngebied Biscoites waar we de lokale wijn proeven. Ik ben geen wijndrinker, maar begin sommige smaken wel steeds meer te waarderen. Talloze wijngaarden treffen we aan rond dit dorp. Al eeuwenlang worden hier op traditionele wijze witte wijn en brandewijn van de verdelhodruif geproduceerd. In het museo do Vinho dos Biscoitos van de familie Brum kunnen we zien hoe al vier generaties lang Verdelho wordt gemaakt. Tevens is er een grote expositieruimte waar we een uitgebreide collectie wijncuriosa kunnen bezichtigen. De plaats Biscoites = biscuit = koekje heeft zijn naam te danken aan het feit dat toen de plaats ontdekt werd de stenen op de grond op de koekjes van de piraten op de schepen leek. Zij hebben toen de plaats zo vernoemd.

Via Doze Ribeiras waar we “natuurlijke” zwembaden aan zee zien en Santa Barbara komen we aan in Cinco Ribeiras waar we bij een kaasmakerij kaas kunnen proeven en kopen. Het is de bedoeling dat we nog 2 accomodaties gaan bezichtigen maar daar is geen tijd meer voor waardoor we doorrijden naar ons hotel in Angra do Heroismo voor een heerlijke douche.

's Avonds hebben we het diner in Pousada Forte Sao Sebastiao. Hier krijgen we een zeer uitgebreid buffet geserveerd met een gezellig muziekje erbij.

Dag 4
Vandaag zullen Terciera verlaten en nemen we het vliegtuig naar het eiland Faial. Dit eiland heeft een oppervlakte van ruim 173.1 km2, is 21 km lang en 14 km breed. Het landschap wordt gedomineerd door de vulkaankrater midden op het eiland. Wij rijden naar hotel do Canal in de hoofdstad Horta. Horta is waarschijnlijk vernoemd naar Josse van Huerte, de Vlaming die in de tweede helft van de 15e eeuw de leiding had over de eerste groep kolonisten. De stad gelegen aan de gezellige baai van Horta is tegen een heuvel gebouwd en heeft diverse gezellige pleintjes. De grootste attractie ligt voor de deur van ons hotel en dat is de jachthaven. Deze Marina da Horta ligt altijd vol met zeilboten en jachten uit alle delen van de wereld. Wat een belangrijk trefpunt is voor de zeelieden in het beroemde Peter Café Sport. Hier zullen wij zelf ook nog een bezoekje aan gaan brengen.

Als we aangekomen zijn bij ons hotel lopen we direct naar de overkant waar de boten liggen voor een tocht naar het aan de overkant gelegen eiland Pico. Ook hier krijgen we een mooi plaatsje in de Zodiac en vliegen weer over de zee naar de overkant. Het eiland wordt gedomineerd door de oude vulkaan Ponta do Pico. Hij is ruim 2300 meter hoog en is daarmee de hoogste berg in Portugal. In het verleden leefde vrijwel de hele bevolking van de walvisvangst maar tegenwoordig richt men zich meer op de wijn en het kleinschalige toerisme. De wijngaarden zijn door de Unesco uitgeroepen tot werelderfgoed.

Aangekomen aan de kust van Pico wandelen we door het kleine stadje Madalena naar het lokale restaurant waar we weer een geweldige lunch krijgen aangeboden.
Na de gezellige lunch lopen we terug naar de boten vanwaar we de zee op gaan voor de Whale Watch Tour.

3 uur lang varen we op het water en het is duidelijk dat de natuur doet wat het wil, want de walvissen krijgen wij helaas niet te zien, maar de dolfijnen springen wel heel erg enthousiast voor en onder de boot door. Voordat we terug gaan naar de haven van Horta varen we langs enorme grotten waar we ook gedeeltelijk in kunnen varen. Ineens zien we een soort van zakjes op het water drijven en willen we eerst al verontwaardig roepen wie z'n troep niet opgeruimd heeft. Blijkt dat dit drijvende kwallen te zijn. Heel bijzonder om te zien. Inmiddels hebben we het behoorlijk koud van die uren op het water en gaan we terug naar de haven. Samen met m'n kamergenoot Femke nemen we eerst een hete beker chocolade in het restaurant van het hotel voordat we lekker gaan opwarmen onder de douche.

Voor het diner verzamelen we ons in Peter's Café en proeven we de beroemde Gin Tonic (een echte aanrader om eens te proberen) en bezoeken we boven het kleine museum. Voor het diner bezoeken we een lokaal restaurant om de hoek van het hotel waar we gaan steengrillen. Het is echt heerlijk. Na afloop lopen we Peter's Café nog maar even binnen voor een afzakkertje tussen de locals.

Dag 5
Vandaag mogen we uitslapen want we hebben de hele ochtend vrij. Femke en ik vinden het zonde om zo lang in bed te blijven liggen en hebben besloten om toch gewoon de wekker te zetten en rustig te gaan ontbijten. De wekker is niet nodig want we worden wakker gemaakt door de kerkklok naast ons hotel. Klinkt erg gezellig is zeker niet storend. Na het ontbijtbuffet gaan we wandelen door Horta. Helaas is het vandaag zondag waardoor alle winkeltjes gesloten zijn. Het is ontzettend gezellig om langs de haven te lopen. De kleurrijke jachthaven van Horta is al eeuwenlang een trefpunt van zeelieden die de Atlantische Oceaan oversteken. Tegenwoordig zijn dat vooral de zeezeilers die tijdens de oversteek Europa-Amerika v.v. hier een tussenstop maken. De met kleurrijke tekeningen en boodschappen beschilderde kade heeft alles te maken met de traditie dat elke bemanning een boodschap achterlaat. Doen ze dat niet, dan zal volgens de overlevering de verdere reis minder voorspoedig verlopen. Uiteraard vertrekt er niemand zonder een boodschap achter te laten.

Het is vandaag prachtig mooi weer. Aan de overkant ligt het eiland Pico. De vulkaan Pico ligt heel vaak met de top in de wolken. Vandaag treffen we het en zien we de top een stukje boven de wolken uitsteken. We lopen verder door de straatjes en zien dat vele mensen de kerk bezoeken.
Aan het eind van onze wandeling nemen we een laatste Gin Tonic en daarna een kop koffie bij Peter's Café.

Er is vandaag eigenlijk geen tijd voor lunch dus ieder regelt wat voor zichzelf als we alweer op de luchthaven van Faial staan om het vliegtuig terug naar Sao Miguel te nemen. Bij aankomst op de luchthaven van Sao Miguel blijkt dat er een aantal koffers zijn achter gebleven op de luchthaven van Faial. Ongelofelijk als er maar één vliegtuig gaat, maar goed het gebeurd. Helaas hebben we hierdoor wel een behoorlijke oponthoud.
We rijden van de luchthaven door naar het plaatsje Rabo de Peixe waar we de accommodatie Quinta de Santana bezoeken. Het lijkt hel rustig en afgelegen totdat we de poort naar de accommodatie openen, dan worden we aangenaam verrast. Een leuke accommodatie gelegen in een prachtige tuin.

We zullen overnachten in hotel Resort Caloura. Een fantastisch gelegen complex.
Doordat we nogal vertraagt zijn op de luchthaven hebben we een klein uur de tijd om ons op te frissen en gezellig in het oranje te steken. Vanavond hebben we het afscheidsfeest wat tevens koninginnenacht is. Iedereen heeft z'n best gedaan om er iets leuks van te maken. Ik zelf gestoken in het zwart met een oranje boa en oranje vlaggen op m'n gezicht heb het prima naar m'n zin.

TUI heeft een leuke ruimte afgehuurd waar nu alle groepen bij elkaar komen. Een fantastisch buffet staat er voor ons klaar. Ook is er een lokale band die ervoor zorgt dat de beentjes flink van de vloer gaan en dat er lekker wordt meegezongen. Na een zéér gezellige avond moeten we toch ons bedje opzoeken om ervoor te zorgen dat we morgen weer fris en fruitig aan het ontbijt verschijnen.

Dag 6
Na een goed ontbijt (hoe kan het ook anders) en een prachtig uitzicht over de baai gaan we uitchecken. Alle spullen moeten vandaag mee want na de laatste bezienswaardigheden op het eiland zullen we direct doorrijden naar de luchthaven.

We rijden naar Caldeira das Sete Cidades. Het noordwesten van de Sao Miguel wordt gedomineerd door deze 550-850 meter hoge krater. Halverwege de 15e eeuw zou op deze plek als gevolg van een eruptie een vulkaan zijn ontstaan, waarvan enkele jaren later de bergtop door een heftige explosie zou zijn ingestort, met als resultaat deze caldeira. De eerste kolonisten omschreven de krater als een ´uitgebrande kom´, maar daar is inmiddels verandering ingekomen. De krater heeft een omtrek van maar liefs 12 km en een oppervlakte van 482 ha. Het mooiste uitzicht op deze imposante krater heeft u vanaf de 251 m hoge uitkijkpost Vista do Rei (koninklijk uitzicht) aan de zuidkant van de krater. Vanaf deze hooggelegen plek heeft u een fraai uitzicht op de twee grootste kratermeren, het Lagoa Azul (het blauwe meer) en het Lagoa Verde (het groene meer) en het dorpje Sete Citades. Dorpje en krater danken hun naam, 'zeven steden', aan de legende van de zeven bisschoppen die op de vlucht zouden hebben gezocht op de Azoren en zeven steden zouden hebben gesticht.

Voordat we verder rijden voor de afscheidsborrel met een lekker stukje kaas maken we eerst een groepsfoto.Helaas komt aan alle het goede een eind en dus ook aan deze studiereis. Ik wil TUI bedanken voor deze geweldige ervaring.